Bawię się dziurami. Drugie życie ubrań

15/09/2026 / Wt. / 18:00-20:00

Rękodzieło , prowadząca : Julita Wróbel-Siemieniuk

Bawię się dziurami. Drugie życie ubrań
Znowu dziura! Ale super! Ze mną zaczniesz cieszyć się dziurami i plamami, nie wyrzucisz ukochanej bluzki, bo zaczyna się pruć. Stworzysz unikatowe ubrania i dodatki z tego, co miało wylądować na śmietniku i zatruwać środowisko. Dowiesz się jaką wartość mają zniszczone ubrania dla światowych projektantów i dlaczego trafiają do najbardziej znanych galerii w Europie. Dziś widoczne cerowanie, łaty i inne techniki dające ubraniom drugie życie to powód do dumy i możliwość posiadania nietuzinkowych, spersonalizowanych rzeczy.

Wiek: Od 9 lat – zajęcia wielopokoleniowe

Dzień tygodnia: wtorek 18:00-20:00

Miesięczny koszt: 230 zł

Liczba osób w grupie (min. i maks.) 6-12

Zapisy: www.strefazajec.pl

Charakter zajęć

Wystarczy igła i nitka, odrobina kreatywności i chęci, żeby stworzyć unikatowe rzeczy z niepotrzebnych ubrań i tkanin. Ze mną poznasz różne techniki rękodzielnicze – tradycyjne i nowoczesne ,i sam zdecydujesz czy japoński, czy polski haft, zwykła łata czy boro, koronka szydełkowa, a może proste szycie, naszywka, naprasowanka, cekiny, frędzle czy malowanie. W efekcie powstaną wyjątkowe ubrania, dodatki i ozdoby do domu.

Zajęcia mają charakter twórczy, rozwijają kreatywność, uczą szacunku dla środowiska i pracy człowieka, świadomego podejścia do zakupów. Poznajemy właściwości materiałów naturalnych – nie tylko tradycyjnej bawełny i lnu, ale także nowoczesnych tkanin, takich jak lyocel, tencel czy kupro. Jaka wełna chłodzi latem, a jaka przyda się na 30 stopniowe mrozy i które swetry mogą konkurować z puchówką? Odkryjemy niszowe trendy w modzie i szalone pomysły światowych projektantów. Dlaczego Balenciaga proponuje dziurawe skarpetki i brudne adidasy, dlaczego zniszczone rzeczy trafiają do najbardziej prestiżowych galerii w Europie. Stworzymy unikatową szafę zero waste i w końcu będzie nas cieszyć dziura w skarpecie, bo to zaproszenie do kreatywnej zabawy, a nie kolejnych zakupów.

Zabierz ze sobą dobry humor, otwartość, szczere chęci i trochę cierpliwości. Wyjdziesz z unikatami, których nie można kupić w sklepach.

Instruktor: Julita Wróbel-Siemieniuk

Rękodzieło jest obecne w moim życiu od najmłodszych lat. Szyję, robię na drutach, szydełkuję, haftuję, przerabiam i naprawiam ubrania, wykorzystuję twórczo stare materiały. Wieżę, że stare tkaniny „mówią”. Są zapisem ludzkich losów, historii pokoleń, tradycji i codzienności. W haftach, koronkach, obrusach i serwetach odnajduję historie kobiet – często anonimowych twórczyń, których talent przez wieki pozostawał poza artystycznymi salonami. Ich ręce tworzyły sztukę nie dla sławy, lecz z potrzeby serca – dla domu, bliskich i kolejnych pokoleń.

Upcycling jest dla mnie czymś więcej niż tylko przetwarzaniem przedmiotów. To sposób patrzenia na świat. W czasach nadmiaru i masowej, bezosobowej produkcji wybieram rzeczy noszące ślad ludzkiej ręki. Rzeczy z duszą, w których widać czas, pracę, cierpliwość i serce.

Szczególnie ważny jest dla mnie związek z polską tradycją rękodzielniczą i możliwość pielęgnowania jej w swoich projektach. Odtworzone przeze mnie pończochy łowickie sprzed ponad 100 lat, których oryginał należy do zasobów Muzeum Etnograficznym w Krakowie, znalazły się w publikacji Magazynu Dziewiarskiego PUCH. Ostatnio zaprojektowałam i wykonałam skarpety inspirowane wzornikiem Muzeum Śląska Cieszyńskiego, oraz sweter z różami z obrzędowego ręcznika bielskiego znajdującego się na Krajowej Liście Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego.